اولش یه دردی میاد سراغ آدم، بی خبر نمیادا ، اتفاقن ازون کسائیه که در می زنه !
در می زنه میگه بیام تو؟ تق تق می زنه تو کاسه ی چشمت میگه من سر دردم؛ درو باز کن !
بعد فرقی نمی کنه درو براش باز کنی یا نه یه ساعت بعد سر و کله ش پیدا میشه!
قشنگ می رسی خونه لباساتُ عوض می کنی مامانت بهت میگه با دوستات خوش گذشت ؟
میگی آره خیلی خوب بود کلی خندیدیم، کیک خوردیم و فلان جاتون خالی ...
دیگه نمیگی از اون دوستی که ریده تو حالت، ازونی که ادعای رفاقتش میشه ...ازون چیزی نمیگی!
سر درده اومده تو ولی خب قرص که جواب نمیده چاره ش  ....
وقتی خوابت سنگین شد؛ سر درده به همه جای مغزت فشار میاره و خون ریزی می کنی!
اگه نشسته باشی خون دماغ میشی، ولی اگه خوابیده باشی خون آروم آروم آروم میره تو حلقت....
صبح که بیدار میشی دیگه سرت درد نمی کنه ، فقط یه چیزی تو حلقته ...صوب اول وقت که لخته های خونُ که تف می کنی تو دسشویی... اون رفاقتام با اون خونا میره تو دسشویی و آب می بره ...

کاملن واقعی

تاريخ جمعه بیست و دوم اردیبهشت 1391سـاعت 13:43 نويسنده مائده امین فر| |